بیا مرا نقاشی کن

بیا کمی خط خطی کن تنهایی های مرا

سیاه...

ابی...

زرد....

هارمونی عجیبی شده ام از رنگهای غریب

پیکری خاکستری

به ضمیمه ی کلاهی گشاد

و صورتی هاشور خورده

این خاکستر پیکر نم الود ایا منم؟

های!جناب نقاش

اشتباه نمیکنی؟

.

.

.

بغضم میگیرد...

                            مینا

مصیبت یکی دو روزه نیست

هیییییییییییییییییی

دلم میخواد بشینم های های گریه کنم

حس هیچ کاری نیست

حتی از فکر اینکه توخوابم خواب ببینم خستم میکنه

چشامو میدوزم رو طرح روی دیوار

عنکبوتای این اتاقم انگار عاشق شدند

...

طرحی از مرده روی یک دیوار

انعکاس گریه توی بغض -پک بزن سیگار

انگار که نیستم تا بجوم ناخنی که

دیوانه ام کرده بوی گند خاطرات مردی که

میشکنم اینه ای را که من را نثار من میکند هر شب

دلم عجیب گرفته است

دیو مرده ام به خواب رفته است

پلک های من هی نبودنت را مزمزه میکند

تف میکند وجود من طعم گس رفتن پاهای مردی را

هی کجا رفتی؟؟

خانم

..

خانم

تسلیت

!

آه

ترکیده بغض من زیر دربست مستقیم!!!!