بیا مرا نقاشی کن

بیا کمی خط خطی کن تنهایی های مرا

سیاه...

ابی...

زرد....

هارمونی عجیبی شده ام از رنگهای غریب

پیکری خاکستری

به ضمیمه ی کلاهی گشاد

و صورتی هاشور خورده

این خاکستر پیکر نم الود ایا منم؟

های!جناب نقاش

اشتباه نمیکنی؟

.

.

.

بغضم میگیرد...

                            مینا